Gevoelens passen niet altijd in één hokje. Je kunt tegelijk boos en dankbaar zijn. Verdrietig en opgelucht. Hoopvol en bang. Dat kan verwarrend zijn, zeker als daar weinig woorden voor zijn. Er zijn nog maar weinig woorden gegeven aan wat jongeren in de gesloten jeugdzorg hebben meegemaakt. Ze kregen niet de zorg en bescherming die nodig was. Ze kregen te maken met vergaande inzet van vrijheidsbeperkende maatregelen, een onveilige leefomgeving of geweld tijdens hun verblijf. Ervaringen opgedaan die vaak nog lang doorwerken. Ook voor hun naasten en voor nabestaanden heeft dit veel impact gehad.
Op dit platform geven we aandacht en woorden aan die impact en gevoelens. We geven woorden aan wat je tegelijk kunt voelen, aan de tegenstrijdigheid. Zodat wat jij voelt, gezien en gehoord wordt.
Voel je soms twee dingen tegelijk?
Boos, verdrietig, hoopvol. Of alles door elkaar. Soms is daar niet echt een woord voor. Maar wat jij voelt is echt, ook als niemand het begrijpt. Wat jou is overkomen laat iets achter. Iets wat moeilijk te omschrijven is en nog moeilijker uit te leggen aan iemand die er niet bij was.
Hier vind je verhalen van jongeren en hulpverleners die dat herkennen. Je bent niet de enige!
Niet alles past in één woord
Daarom maken we hier nieuwe woorden: om een naam te geven aan gevoelens die door elkaar heen lopen en om aandacht te vragen voor het lijden van jou en van andere (oud-)jongeren, naasten en nabestaanden door plaatsing in de gesloten jeugdzorg.
Bijvoorbeeld zo:
Dankbaar dat je geholpen bent, tegelijk boos op hoe het ging.
We noemen het: dankboos
Verhalen van mensen zoals jij
Hier lees je verhalen van jongeren en hulpverleners die laten zien hoe het voelt om gesloten te zitten, zonder filter en zonder oordeel. Hier vind je woorden voor gevoelens waar je nog geen naam voor had. Verhalen die laten zien hoe het echt voelt, zonder filter en zonder oordeel. Door te luisteren naar geleefde ervaringen ontstaat begrip, erkenning en verbinding.
Uitgelicht
Jaimy voelt dat het anders kan
Jaimy is hulpverlener in de gesloten jeugdhulp. Ze werd onderdeel van het systeem, tot twijfel groeide. Dit is haar verhaal.
Lees verder
Liam voelt zich dankboos
Liam was vijftien jaar. Hij had zorg nodig, en kreeg een isoleercel. Maar er waren ook mensen die hielpen. Dit is zijn verhaal.
Lees verder
Sara heeft veranderangst
Sara zat in gesloten jeugdhulp en verlangde naar verandering. Tegelijkertijd was ze ook bang. Dit is haar verhaal.
Lees verder
Wil jij je verhaal delen?
Dat kan. Stuur een e-mail naar nagesloten@vng.nl. Een ervaringsprofessional neemt dan contact met je op en samen kijken jullie hoe jouw verhaal het beste gedeeld kan worden.