Jongeren die rond hun achttiende jeugdzorg met verblijf verlaten, lopen een onacceptabel hoog risico op dakloosheid. Niet omdat deze jongeren zo ingewikkeld zijn, maar omdat het systeem hen te vaak in de steek laat. Nicoline den Ouden, projectleider van de Landelijke Aanpak 16-27, onderzoekt in de podcast Wie niet past, loopt vast, met beleidmakers en betrokkenen hoe het wel anders kan.
Beeld: © OZJ
Het project Landelijke Aanpak 16-27 van OZJ ondersteunde de afgelopen twee jaar 4 centrumgemeenten bij het maken van een integraal en preventief beleid. Daarnaast publiceert de Aanpak in januari de podcast Wie niet past loopt vast.
Een podcast die laat horen wat jongeren uit residentiele zorg niet hebben als ze 18 jaar worden. En precies om die reden ‘head first het ravijn ingaan’, aldus host Nicoline den Ouden. En dan? We horen hoe het is om te leven als jongere, zonder een vaste woon- en verblijfplaats.
Gasten podcast
In de podcast komen diverse kopstukken rond dit vraagstuk aan het woord om te vertellen hoe het wél kan. Met Margot Ende (Het Vergeten Kind), Maarten van Ooijen (Leger des Heils), Mirthe Biemans (TUIS Nederland), Elianne Vossen (gemeente Nijmegen), Paul Kreemers (Brijder Verslavingszorg, Pitstop), Marloes van der Maas (jeugdzorgregio Noordoost Brabant), Friso van Doesburg (trainer en schrijver) en Bram Eigenhuis en Sjoerd Wiersma (Jimmy’s) verkent host Nicoline den Ouden hoe het wél kan.
Hoe krijgt deze groep jongeren een eerlijke kans op een zachte landing? Iets wat iedere jongere in een ‘normaal’ gezin, bijna als vanzelfsprekend ontvangt. Hoe krijgen zij een veilig (t)huis om op terug te vallen en een netwerk om op te steunen?
Inzet op Big 5
Gemeenten hebben een sleutelrol in het begeleiden van jongeren in deze overgangsfase. Maar zolang de huidige manier van werken domineert, zal die niet aansluiten op vragen die domeinoverstijgend zijn. Er is inzet nodig op alle vijf leefdomeinen van de zogeheten 'Big 5': wonen, inkomen, school en werk, welzijn en support. Vooral huisvesting en inkomen zijn cruciaal. Om die verantwoordelijkheid goed te kunnen vervullen, is verandering binnen de gemeentelijke organisatie nodig.
Meer dan agenderen
Een effectieve aanpak vraagt om agenderen en bestuurlijk tegendenken, vertellen de gasten. Er is een persoonlijke benadering en daadkracht nodig om het tij te keren. En dat kan, bleek. Want het systeem piept en kraakt, maar er zijn genoeg bestuurders, professionals en beleidsmakers die het vraagstuk wel in beweging krijgen. Mensen die hoop geven en laten zien: Ook al is het niet onze schuld, het is wél onze verantwoordelijkheid.